Çocukken yaptığımız yolculuklarda,öyle güzel manzaralara şahit oldu ki bu gözlerim,şimdi aynı yerde gördüklerimi bulabilir miyim diye düşünüyorum.
Herşeye duygulanıp üzülen bir bünyeye sahip olduğumdan, çocukluğumdaki güzelliklerin çoğunu kaybettiğimizi gördükçe çok ağlarım,şimdi olduğu gibi (:
Annemle babam bazen gençliklerini anlatırlar ve “ahh ne günlerdi” derler,onları ben bile yirmialtı senelik yaşımla öyle iyi anlıyorum ki artık.Nerde o eski hayatlar diyorum iç çeke çeke.
Tatile giderken yol boyunca içimize dolan çiçeklerin kokusunu şimdi hiçbir yerde alamıyorum mesela,en basit; evde pişirdiğimiz keklerin kokusu bile değişik geliyor artık bana. (daha fazla…)